Vrijheid op Drie Wielen: Een Bosrit in Stijl

De ochtendzon filtert door de hoge dennen en werpt een patroon van licht en schaduw op het bospad. Vandaag is een dag voor contrasten. Ik sta in de tuin en trek mijn vertrouwde paardrijkleding aan: de nauwsluitende, oranje rijbroek die fel afsteekt tegen de grijze stenen, en mijn stevige zwarte rijlaarzen. Het voelt krachtig, de kleding waarin ik normaal gesproken in het zadel van een paard zit. Maar vandaag kies ik voor een ander soort 'ros'.

Mijn blauwe Van Raam Easy Rider staat glanzend klaar. De diepblauwe kleur van het frame harmonieert prachtig met de groene omgeving van de bossen. Ik neem plaats op de comfortabele zitting, zet mijn voeten op de pedalen en voel direct de stabiliteit van de drie wielen. Geen gewiebel, geen onzekerheid, alleen maar de belofte van een vrije tocht.

Met een zachte druk op de trapondersteuning zet ik me in beweging. Het geluid van de banden op de bosgrond — een mix van knisperende takjes en mul zand — is het enige wat de stilte doorbreekt. De rijlaarzen, die normaal gesproken in de stijgbeugels rusten, geven me nu een stevige grip op de pedalen. Het voelt eigenzinnig en precies goed.

Terwijl ik dieper het bos in rijd, vallen de zorgen van de dag van me af. Wandelaars die ik passeer kijken even op, hun blik vol bewondering voor de flitsende verschijning in paardrijkleding op deze moderne driewieler. Ik groet ze met een glimlach; de Easy Rider trekt altijd positieve aandacht. De lage zitting geeft me een uniek perspectief op de natuur; ik zie de varens van dichtbij en de stammen van de bomen lijken machtiger dan ooit.

Ik stuur de fiets behendig door een scherpe bocht, het stuur stevig in mijn handen. De vering vangt de oneffenheden van de boomwortels moeiteloos op. Het is de ultieme combinatie van sportiviteit en comfort. Op een open plek in het bos stop ik even om van het uitzicht te genieten. De oranje rijbroek gloeit bijna in het zonlicht dat door het bladerdak prikt.

Hier, midden in de natuur, realiseer ik me dat vrijheid niet afhangt van hoe je je voortbeweegt, maar van het feit dát je het doet. Of het nu in de bak is met een paard, of hier op het bospad met mijn Easy Rider, het gevoel is hetzelfde: de wind langs mijn gezicht, de geur van hars en aarde, en de onafhankelijkheid om te gaan waar ik wil.

Ik zet de motor weer aan en rijd het volgende pad in, de diepblauwe fiets en ik, een onafscheidelijk team in de stilte van het bos.

 

 

Mijn IJzeren Paard op het Fietspad

Het zonnetje staat laag boven de polder en alles krijgt een prachtige gouden glans. Voor de meeste mensen is dit fietspad gewoon een manier om van A naar B te komen, maar voor mij voelt het elke keer weer als een groot avontuur! Ik rits mijn gifgroene jas even goed dicht tegen de frisse wind, zet mijn zonnebril op en check nog een laatste keer of mijn weekendtas stevig op z'n plek zit achterop mijn Van Raam Easy Rider. De tas zit vol met spullen voor de komende dagen, en het idee dat alles veilig vastgesnoerd is, geeft me een heerlijk rustig gevoel. Ik ben er helemaal klaar voor!

Wat mensen misschien niet weten, is dat ik een geheim wapen heb voor deze lange afstanden: mijn Zaczess paardrijlegging. Het klinkt misschien een beetje ongewoon voor een fietser, maar in de praktijk werkt het echt fantastisch. Dankzij de speciale siliconen laag aan de achterkant plak ik als het ware aan mijn zadel vast. Waar je op een normale broek nog wel eens wilt gaan schuiven tijdens het trappen, blijf ik nu perfect in het midden van het zadel zitten. Dat scheelt een hoop gecorrigeer en gedoe, waardoor ik me volledig kan concentreren op de weg voor me. Het voelt eigenlijk precies zo stabiel en gecontroleerd als een professionele ruiter die stevig in de beugels van een echt paard staat.

Mijn Easy Rider is dan ook echt mijn 'ijzeren paard'. Sinds ik deze driewieler heb, zijn al die vervelende balansproblemen van vroeger compleet verleden tijd. Ik hoef nooit meer die spanning te voelen bij het stoplicht of bang te zijn dat ik wankel als ik even moet inhouden voor een tegenligger. De fiets staat altijd als een huis, of ik nu hard rijd of even stilsta om van het uitzicht te genieten.

Zodra ik de trappers ronddraai, merk ik hoe soepel en natuurlijk alles aanvoelt. De elektrische ondersteuning geeft me net dat fijne extra zetje bij het wegrijden of wanneer de weg iets omhoog loopt. De motor is bovendien zo fluisterstil dat ik elk vogeltje in de berm kan horen fluiten en volop kan genieten van de rust van de natuur om me heen. Zodra ik de bebouwde kom uit ben en de open velden in rijd, merk ik pas echt wat deze machine kan. Met die drie wielen lig ik als een blok op de weg, ongeacht de ondergrond. Harde windvlagen van opzij of gemene hobbels in het pad? Ik merk er nauwelijks iets van! Ik kan gewoon lekker mijn eigen ritme aanhouden zonder dat het me bergen energie kost om mijn evenwicht te bewaren. Dat constante gevecht tegen de zwaartekracht is eindelijk voorbij.

Vandaag heb ik een heel speciaal doel voor mijn rit: ik ben onderweg naar Brigitte! De weekendtas die achter me rust, herinnert me er bij elke kilometer aan dat er een fantastisch weekend voor de deur staat. Dankzij deze geweldige fiets en mijn slimme outfit durf ik deze lange tochten nu gewoon weer helemaal in mijn eentje aan, zonder hulp van anderen. Dat geeft me een enorme boost aan zelfvertrouwen en een heerlijk gevoel van onafhankelijkheid.

Het is echt de perfecte match: mijn superstabiele Easy Rider en die handige legging maken van elke rit een klein feestje op wielen. Ik geniet van elke meter die ik afleg en voel me de koning van het fietspad. Brigitte, ik kom eraan hoor, en ik geniet van elke trap!

Op de Easy Rider driewielfiets naar Assen

 

Vandaag op de fiets naar Assen gefietst via de Asserstraat en Norgervaart  door Kloosterveen naar Assen centrum.

Ook vandaag is het weer heerlijk voorjaarsweer met blauwe luchten, veel zon, en weinig wind.

Vandaag is wel een frisse dag, zeker buiten de bebouwde kom.

In het centrum van Assen was het warm.

Afgelopen dagen ruim over de 60km gefietst genoeg om op de Easy rider naar Brigitte te fietsen. op deze accu.

Toch fijn dat als je weer thuiskomt er iemand is die blij is dat ik terug ben.

Al denk ik eerder dat Kuyt blij is dat ik terug ben opdat ik haar dan wat lekkers moet geven.

Dan is zij opeens heel erg lief naar mij toe, maar nadat ik haar wat lekkers heb gegeven ligt zij nu op de bank te snurken.

Op het bankje op mijn terras, daar is het nu lekker warm, en heerlijk toefen.

Wat ben ik blij met de Zaczess legging met siliconen op de achterkant.

Hierdoor blijf ik goed, en rustig,  op mijn fietszitting zitten, hierdoor kan ik al mijn energie gebruiken om te fietsen genieten van de omgeving.

De handige grote zijzakken zijn zeer geschikt voor om mijn telefoon en sleutels in op te bergen. Deze vallen er tijdens het fietsen niet uit.

Op de Norgervaart was men bezig met asfalt vrezen wat ik natuurlijk erg interesant vind om te zien.

Dan voornamelijk welke veegmachines daar aan het werk zijn, misschien wel van mijn laatste werkgever Veegservice Noord.

Die waren daar niet aan het werk, toch als voormalig veegmachinist blijf ik het interessant en mooi werk vinden.

Nu ik weet dat ik weer op mijn Easy Rider kan fietsen naar Brigitte is het veel leuker geworden om weer onderweg te zijn.

De vrijheid die de fiets mij geeft is niet te beschrijfen.

Dat is een blij gevoel die ik iedereen aanraad.

Lukt het niet meer op een tweewiel fiets, een driewielfiets is geen straf maar een manier om je weer vrij te voelen dat je weer mee kunt doen en gaan naar waar jij heen wilt, en hoe laat.

CVA Ervaringsdeskundigenpanel Bewegen, op de fiets naar Beatrixoord

Vandaag 43 kilometer gefietst op mijn Easy Rider naar Haren.

Naar revalidatie centrum Beatrixoord waar ik samen met andere ervaringsdeskundigen over bewegen hebben gepraat.

Een cva gehad, revalidatie naar huis hoe gaat het dan met bewegen?

Als je dan naar zoiets gaat over bewegen dan is fietsen wel een goede beweging te noemen.

Op de heenweg had ik een koude oostenwind bijna de hele fietsrit vol tegen. theoretisch zou ik dan op de terugweg de wind mee moeten hebben.

Gelukkig had ik de windgoden mee, de wind in mijn rug met een laagstaande zon  wat niet echt fijn is zonder een zonnebril.

Heerlijk om weer langere afstanden te kunnen fietsen nadat ik een tijd de fiets niet kon gebruiken.

Bewegen is fijn, ergens aan meedoen is fijn.

Bewegend ergens naartoe is het fijnst.

Hopelijk kan ik voorlopig weer veel mooie kilometers fietsen.